Zwyciężający w siedmiu listach Apokalipsy św. Jana

Księga Apokalipsy św. Jana stanowi trudną lekturę dla wielu współczesnych ludzi, którzy z lękiem słuchają różnych pseudo-proroctw o końcu świata. Tym bardziej księga ta wymaga wyjaśnienia i ukazania, iż jej głównym orędziem nie jest wzbudzenie u ludzi strachu i niepokoju, lecz wręcz przeciwnie – nadziei i zwycięskiej mentalności wierzących w Chrystusa. Przesłanie to stara się w sposób jasny i przystępny ukazać O. Piotr Paweł Krupa w swojej rozprawie doktorskiej zatytułowanej: „Zwyciężający” w siedmiu listach Apokalipsy św. Jana. Autor skupia w niej swoją uwagę na tematyce zwycięstwa w siedmiu listach skierowanych do wspólnot chrześcijańskich, które zawarte są w Ap 2–3. W niniejszej pracy autor przeprowadzając gruntowną analizę historyczno-literacką i teologiczną sprostał postawionym sobie zadaniom i zrealizował zamierzone cele.

Ks. prof. dr hab. Mirosław WRÓBEL, recenzent rozprawy doktorskiej

W cieniu Zwycięskiej Gwiazdy zarannej, w cieniu niezwyciężonego imperium rzymskiego, pojawił się Nowy Król i Nowe Królestwo. Bez żadnej potęgi militarnej i władzy, przez zgorszenie krzyża i porażkę w oczach tego świata, Król królów odniósł całkowite zwycięstwo nad złem, śmiercią i szatanem. Spełnił się sen z księgi proroka Daniela: niewielki kamyk, odrywając się od góry, uderzył w gliniane stopy posągu i zniszczył potęgę królestw ziemskich. (por. Dn 2,44-45). Od tego momentu słowa Juliusza Cezara nabrały nowego znaczenia. Veni, vidi, Deus vicit – „Przybyłem, zobaczyłem, Bóg zwyciężył”, tak miał powiedzieć cesarz Karol V po bitwie pod Mühldorf i tak też napisał Jan III Sobieski w liście do Innocentego XI, gdy Wiedeń został uratowany – Bóg zwyciężył. Ta dobra nowina jest główną myślą księgi Apokalipsy św. Jana, która już w I stuleciu stała się księgą nadziei i pocieszenia dla chrześcijan wszystkich wieków.

Fragment wstępu rozprawy doktorskiej