Różaniec ze świętymi Zelią i Ludwikiem Martin

Święty Ludwik Maria Grignion de Montfort pisze w rozważaniach pt. Przedziwny sekret różańca świętego: „Tajemnica to rzecz święta i trudna do zrozumienia. Wszystkie dzieła Jezusa Chrystusa są święte i boskie, gdyż jest On jednocześnie i Bogiem, i Człowiekiem. Dzieła Najświętszej Panny są święte, gdyż jest Ona najdoskonalszym ze wszystkich czystych stworzeń. Dzieła Jezusa Chrystusa i Jego świętej Matki słusznie są nazywane tajemnicami, gdyż są one pełne cudów, doskonałości oraz głębokich i wzniosłych nauk, które Duch Święty odkrywa przed pokornymi i prostymi duszami, które oddają im cześć”.
Takimi pokornymi, prostymi, inaczej mówiąc – świętymi duszami byli małżonkowie Zelia i Ludwik Martin, którzy rozpoczynali dzień od modlitwy, prosząc Boga o błogosławieństwo dla siebie i bliskich. Mówili Mu w ten sposób, że bez Niego sobie nie poradzą. Owszem, sami z siebie potrafiliby może być dobrymi ludźmi, ale nie świętymi, czyli takimi, jakimi pragnęli być zawsze i jakimi chcieli widzieć swoje dzieci.