Nowa ewangelizacja w świetle nauki mistrzów karmelu [KŻ 19]

Można zapytać, na ile temat Nowej Ewangelizacji ma związek z duchowością i świętymi Karmelu. Wstępna odpowiedź może być następująca: jeżeli celem wszelkiej ewangelizacji: dawnej i nowej jest przyprowadzenie ludzi do Chrystusa, by mogli otrzymać od Niego zbawienie i osiągnąć cel życia, jakim jest szczęście płynące ze zjednoczenia z Bogiem, to dokładnie taki sam cel posiada duchowość jako nauka. Nie zamierzamy zatrzymywać się specjalnie na technice nowej ewangelizacji, ale na samej jej istocie.

Jerzy Gogola OCD

* * *

Przejdziemy za chwilę do tematu, który został już zapowiedziany: Nowa ewangelizacja w świetle nauki Mistrzów Karmelu, ale wcześniej chciałbym tak krótko podzielić się refleksją na temat nowej ewangelizacji, przywołując na początku myśl papieży: Jana Pawła II, Benedykta XVI, papieża Franciszka, którzy mówią wyraźnie, że nowa ewangelizacja jest to część Bożego procesu, który nazywamy ewangelizacją, która polega na głoszeniu słowa Bożego tym, którzy są ochrzczeni, ale zarzucili swoją wiarę
albo zaniechali praktyk religijnych. I tu w tym miejscu jest ważne świadectwo ludzi, którzy mogą pociągnąć i nadać kierunek tym, których wiara w jakiś sposób już się obudziła. Święci Karmelu doskonale wpisują się w nową ewangelizację, bo mówią o drodze, na której działa Bóg, a człowiek wierzący uświadamia sobie istnienie i działanie Boga. Pięknie o tym mówi chociażby św. Jan od Krzyża w Pieśni duchowej: „Cayendo en el alma…”;
„Gdy dusza zastanowi się głęboko nad sobą, poznaje jasno, jak wielka odpowiedzialność czeka ją za jej czyny. Widzi, że życie jest krótkie (Hi 14, 5), że «wąska jest droga, która wiedzie do żywota wiecznego» (Mt 7, 14), że «zaledwie sprawiedliwy się zbawi» (1 P 4, 18), że rzeczy tego świata są próżne i zwodnicze i wszystko się kończy i rozpływa jak woda (2 Sm 14, 14), że czas krótki, odpowiedzialność wielka, potępienie łatwe, zbawienie bardzo trudne. Z drugiej zaś strony odczuwa wielki dług, jaki winna Bogu za to, że ją stworzył wyłącznie dla siebie: wszystkie więc dni jej życia Jego służbie powinny być oddane. Czuje wdzięczność za to, że ją Bóg odkupił w swej nieskończonej dobroci. Wszystko więc, co ma, powinna Mu złożyć w dani i odpowiedzieć miłością na miłość i na tyle innych dobrodziejstw, które zawdzięcza Bogu, zanim jeszcze przyszła na świat…” (PD, założenie).
Kiedy do człowieka w jakiś sposób dotrze to, czego Bóg dla niego dokonał jeszcze przed jego narodzinami, wtedy właśnie zaczyna się pewien proces, nowa ewangelizacja tego, co może już skostniało, zastygło w pewnych formach i rytach religijnych. Do tego przebudzenia i procesu zachęcają nas święci Karmelu. Warto przypomnieć takie znane hasło powtarzane w kontekście nowej ewangelizacji: „obudzić olbrzyma”, obudzić tęsknotę za Bogiem, żeby za Nim iść. Ale potem, gdy ktoś się budzi, to nie zawsze wie, w którą stronę iść. W takim wypadku może być wykorzystana nauka świętych Karmelu, którzy dają nam konkretne wskazówki dotyczące relacji z Bogiem, drugim człowiekiem, ze światem i pokazują, jak ten proces przebiega; co robić, aby na tej trudnej drodze wytrwać. Św. Teresa mówi w tym względzie o potrzebie determinacji w kroczeniu naprzód: „determinada determinación” (zdecydowane zdecydowanie).

Tadeusz Florek OCD

* * *

ARTYKUŁY:

Duchowość karmelitańska we współczesnym świecie i jej rola w Nowej Ewangelizacji.
Joseph Varghese Maliakkal OCD

Nowa ewangelizacja – misja Kościoła i jej fundamenty biblijne.
Marian Królikowski

Metody nowej ewangelizacji.
Adam Rybicki

Współczesny głosiciel ewangelii.
Jacek Kiciński CMF

Radykalizm ewangeliczny w ujęciu Doktorów Karmelu.
Jerzy Wiesław Gogola OCD

Nowa ewangelizacja i nowy człowiek w ujęciu św. Jana od Krzyża.
Marek Tatar

Inspiracje świętej Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein) dla nowej ewangelizacji.
Wojciech Zyzak

Misja życia kontemplacyjnego w świetle nauki mistrzów Karmelu.
Marian Zawada OCD

Karmelitańsko-terezjańska lektura adhortacji apostolskiej Evangelii gaudium Papieża Franciszka.
Grzegorz Firszt OCD

O świętych, nowej ewangelizacji i zniewolonych nałogami.
Piotr Chrabąszcz

* * *