Rozmowy o milczeniu

Bramy milczenia
Dyrektorium duchowe

Zwracam się wyłącznie do ciebie, szczęśliwa duszo, którą Pan przyprowadza na pustynię, by mówić do twego serca; do ciebie wyłącznie, który Go wybrałeś jako Jedynego, a raczej którego On wybrał na wieki jako hostię uwielbienia.
Czy chcesz płonąć przed Jego godnym uwielbienia obliczem jak świeca z najczystszego wosku? Czy chcesz, jak cherubini i serafini, być opromieniony Jego blaskiem, rozpalony Jego miłością, a ze swej strony odbijać tylko Jego światło i Jego miłość?
Zapomnij dobrowolnie o świecie, wszechświecie i o sobie samym. Jeśli się wahasz stracić swoje życie w Nim i dla Niego, nie idź dalej. To, co zawiera ta książka, nie oświeci cię. Jeśli zaś przepaść cię kusi, błagaj Pana, aby cię osłonił samotnością i rzucił w milczenie, w którym On sam mieszka, które Sobą wypełnia i gdzie się objawia. Dołóż ze swej strony starań, aby w ten sposób żyć. O ile zdołasz praktykować ścisłe posłuszeństwo i doskonałą miłość bliźniego, unikniesz czterech rzeczy, które są największymi przeszkodami w milczeniu wewnętrznym, uniemożliwiającymi oddawanie się kontemplacji: wewnętrznego hałasu, wewnętrznych dyskusji, wewnętrznych obsesji oraz troski o samego siebie. Gdy to osiągniesz, przekroczysz ZŁOTE BRAMY MILCZENIA!

Erem
Duchowość pustelni

Ten, z kim jest Bóg,
nigdy nie jest mniej samotny niż wtedy,
kiedy jest sam.

Bo wtedy z całą wolnością cieszy się swoim szczęściem,
należy sam do siebie
i może obcować z Bogiem w sobie
oraz z sobą w Bogu…
Wilhelm z Saint-Thierry

Część pierwsza − Pustynia
Część druga − Góry
Część trzecia − Świątynia