Drodzy Rodzice. Nazaretańska szkoła dla rodzin

Sercem tej książki są medytacje Catherine Doherty o małżeństwie i rodzinie. Uzupełniają je opisy zwyczajów związanych z rokiem liturgicznym, praktykowanych we wspólnocie Madonna House. Książka jest w zamyśle przewodnikiem dla małżeństw lub duszpasterzy, którzy chcą wskrzesić albo umocnić kulturę opartą na rodzinie chrześcijańskiej w swojej parafii. Może być jednak równie przydatna w domach, inspirując rodziców do pięknego przeżywania swojej wiary i przekazywania jej swoim dzieciom. Jako proboszcz mogę zaświadczyć o skuteczności zawartych tu propozycji, dzieląc się doświadczeniem z własnej parafii.
Pierwszym krokiem, mającym na celu zebranie grupy młodych małżonków, którzy byliby w stanie ożywić umierającą parafię przez ewangelizowanie innych małżeństw i doprowadzenie ich do Kościoła, były przeprowadzone u nas rekolekcje w stylu ruchu Cursillo, a w konsekwencji utworzenie grupy spotykającej się co tydzień. Na rekolekcjach młodzi mogli intensywnie doświadczyć chrześcijańskiej wspólnoty i żywych przykładów tego, w jaki sposób Chrystus działa w życiu ich rówieśników.
Kolejnym etapem było uformowanie grupy rodziców spotykających się co miesiąc, skupionych na wzrastaniu w swoim powołaniu małżeńskim i rodzicielskim. W miarę jak rosła w nich wiara, entuzjazm do realizacji tego powołania i pragnienie zapoznania z Chrystusem innych małżeństw, zacząłem wprowadzać w parafii niezwykle piękne zwyczaje i tradycje związane z cyklem liturgicznym, praktykowane przez wspólnotę Madonna House, którą odwiedzałem co roku w ramach moich wakacji oraz rekolekcji. W ten sposób życie parafialne zostało w wyjątkowy sposób ubogacone, organizowane wydarzenia zaczęły nadawać mu rytm i nawet dzieci czekały z niecierpliwością na to, żeby w nich uczestniczyć.
Z czasem zacząłem liczyć na tę grupę małżonków w kwestii organizowania niezliczonych wydarzeń związanych z porami roku liturgicznego, jak przyjęcia wyprawiane z okazji uroczystości Objawienia Pańskiego i błogosławieństwo domów nowo założonych rodzin, uroczysty posiłek zwany „Wieczerzą Baranka” wieczorem w Wielki Czwartek, wycieczki w celu przygotowania wieńców adwentowych, śpiewy z grupą kolędników, spotkania przy wspólnie przygotowanym posiłku w stylu meksykańskim z okazji święta Matki Bożej z Guadalupe, rodzinne kino przy pizzy w domu parafialnym, rekolekcje dla kobiet i mężczyzn w niedalekim klasztorze, nie wspominając o pielgrzymkach pieszych na naszej rodzinnej Wyspie Księcia Edwarda oraz pielgrzymkach autokarowych do dalej położonych sanktuariów. Naśladując pracę apostolatu wiejskiego Madonna House w Combermere, nasza grupa małżonków prowadziła nawet na terenie parafii sklep z tanią odzieżą dla rodzin.
W wyniku tego nieustannego ciągu wydarzeń proponowanych małżeństwom i rodzinom, w dużej mierze bazujących na nauczaniu Catherine Doherty i praktykach przeszczepionych z Madonna House, w naszej parafii nastąpiło stopniowe odrodzenie kultury opartej na rodzinie katolickiej – czegoś, co wieloletnia laicyzacja niszczyła i praktycznie unicestwiła, nawet w obrębie wielu naszych kościołów.
Żadne z tych wydarzeń, organizowanych przez spotykającą się raz w miesiącu grupę młodych małżonków, nie przyniosło tyle radości i tylu duchowych owoców, co letnie obozy rodzinne. Trwały od czwartku do niedzieli, odbywały się na pięknym campingu blisko oceanu i przyciągały katolickie małżeństwa z całej kanadyjskiej prowincji Wyspy Księcia Edwarda. Pierwowzorem była Kolonia Kana, letni obóz dla rodzin prowadzony przez Madonna House. Nasze obozy były miejscem, w którym małżonkowie o podobnych poglądach, chcący postawić wiarę w centrum swojego życia rodzinnego, mogli spotykać się i budować głębokie i trwałe przyjaźnie, z których wiele przetrwało do dziś.
Ci, którzy widzą możliwości otwierane przez tego rodzaju apostolat, mogą liczyć na osobistą zachętę wielkiego autorytetu w osobie samej Catherine Doherty, która kiedyś namawiała grupę rodziców w Kolonii Kana, aby po powrocie do domów zaczęli organizować własne obozy dla rodzin. Mówiła im wtedy: „Nie ma żadnej przeszkody, żebyście zaczęli coś takiego u siebie; możecie założyć grupę wspólnie z podobnie myślącymi małżeństwami. W lecie łatwo znaleźć jakiś budynek na ten cel, bo nie trzeba martwić się o ogrzewanie – a wasze nastoletnie dzieci mogą zaopiekować się maluchami. Na czas takiego przedsięwzięcia każdy biskup przydzieli wam księdza, aby do was mówił. I już możecie zaczynać!”.

Wstęp redaktora wydania kanadyjskiego

***

Catherine Doherty to niezwykle barwna postać. Urodzona w Rosji pod koniec XIX wieku, już we wczesnej młodości doświadczyła zarówno bogactwa i luksusów, jak i skrajnego ubóstwa; losu arystokratów, ale też pozbawionych wszelkiego oparcia uchodźców. Kiedy nowe życie w Ameryce Północnej doprowadziło ją na szczyt wspaniałej kariery, poszła za słowami Ewangelii, sprzedała cały majątek i zamieszkała w slumsach wśród najuboższych. Wiele lat później, po wyjeździe do Kanady, założyła apostolat Madonna House.
Spod pióra Catherine wyszło wiele medytacji na temat małżeństwa i rodziny, inspirowanych rozważaniem życia Rodziny z Nazaretu. W niniejszej książce niektóre z tych medytacji zostały uzupełnione opisami zwyczajów związanych z rokiem liturgicznym, praktykowanych we wspólnocie Madonna House. Książka jest w zamyśle przewodnikiem dla małżeństw lub duszpasterzy, którzy chcą wskrzesić albo umocnić kulturę opartą na rodzinie chrześcijańskiej w swojej parafii. Może być jednak równie przydatna w domach, inspirując rodziców do pięknego przeżywania swojej wiary i przekazywania jej swoim dzieciom.