Głos Karmelu 4/2005 (4)

Editorial

Mędrzec Sokrates uczył swoich uczniów sztuki zadawania pytań. Od opanowania tej sztuki wiele zależy, dobrze postawione pytanie bowiem pomaga w rozeznaniu tego co prawdziwe, dobre a co nie, tego co służy naszemu człowieczeństwu, jego godności a co niszczy je i degraduje do roli narzędzia.
Którędy do świętości? To pytanie o właściwy kierunek naszego ziemskiego marszu. I choć odpowiedź już padła z ust Jezusa: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie (J 14, 6), to jednak w ramach tej jednej jedynej Drogi każdy z nas ma swoją ścieżynę, własne tempo, ulubione miejsca odpoczynku…
Trzeba zatem pytać, bo jak mówi przysłowie: „kto pyta nie błądzi”, a na tej drodze, którą jest nasze życie, wszelkie błądzenie nie jest wskazane. Stąd, drodzy Czytelnicy, wakacyjny „Głos Karmelu” przybiera postać przewodnika po bogatych bożych szlakach! Spotkamy na nich licznych świadków: tych, którzy doszli już do celu – świętych z ich temperamentami i tych, którzy nadal z nami kroczą, dzieląc się swoim doświadczeniem życia rodzinnego, kapłańskiego, zakonnego, misyjnego. Na bożych szlakach prosty krakowski krawiec Jan Tyranowski może kroczyć z wybitnym francuskim filozofem i poetą Charlesem Péguy, jednym głosem wskazując na piękny świat ducha i wartości, o które trzeba walczyć. To na tych ścieżkach świadkowie naszych dni: siostra Łucja, Jan Paweł II i Benedykt XVI uczą nas teologii serca, a nasz karmelitański poeta ojciec Bartłomiej proponuje nam Wakacyjny kurs Piękna.
Może zatem warto na wakacyjnym szlaku przystanąć na moment, wyjąć ów karmelitański przewodnik i głośno zapytać: Którędy do świętości?

Redakcja