Głos Karmelu 4/2010 (34)

Editorial

Serce jest niczym tajemniczy ogród. Wiele w nim piękna, wiele harmonii, a co najważniejsze – przechadza się po nim sam Bóg. Każdy jednak ogród, nawet najpiękniej utrzymany doświadcza niebezpieczeństwa pojawiania się chwastów, które tu i ówdzie nieustannie próbują zdominować piękno serca. By móc cieszyć się wewnętrzną przejrzystością, trzeba pielęgnować swój wewnętrzny ogród i mieć szczególną uwagę na miejsca szczególnie delikatne, narażone na dominację pasożytów.
Gdy czytamy Jezusowe błogosławieństwo o czystości serca, na myśl zazwyczaj przychodzi szczególnie sfera seksualna. Jednak słowo czystość nie występuje w Nowym Testamencie jako określenie ukazujące powstrzymanie się od grzechów cielesnych. Raczej przejrzystość życia i brak hipokryzji to składniki czystego serca. Jezus wielokrotnie obnażał zachowania faryzejskie. Czynienie teatru z własnej pobożności i przywiązanie do praktyk, które mają raczej zbudować poczucie wielkości u osoby praktykującej, niż szczerą relację z Bogiem to zaprzeczenie prostoty serca, będącej warunkiem oglądania Boga. Intencja to czynnik decydujący o przejrzystości wnętrza człowieka. Nie chodzi zatem jedynie o czyn, który wykonujemy, ale o intencję z jaką go wykonujemy.
Jeśli poprzez twoje życie, czujne i odważne – mówi św. Grzegorz z Nyssy – obmyjesz brud, który nagromadził się w twoim sercu, rozbłyśnie w tobie boskie piękno… Kontemplując siebie samego, dostrzeżesz w sobie Tego, który jest pragnieniem twego serca i będziesz błogosławiony.
Wyruszmy zatem do naszego wewnętrznego ogrodu na spotkanie z Panem.

Redakcja